Onvoorwaardelijke liefde

Wat is onvoorwaardelijke liefde? Daar zijn veel misverstanden over. Het is in elk geval niet iets dat je kunt ‘doen’. Je kunt ook niet specifiek iets, een persoon b.v., onvoorwaardelijk liefhebben. Het is geen ‘golden ticket’ om je altijd goed te voelen. Het betekent ook niet dat je alles wat anderen doen en zeggen maar moet accepteren.

Maar wat is het dan wel?

Onvoorwaardelijke liefde is absoluut. Het is absolute acceptatie van alles. En dan ook echt álles. Compromisloos inclusief. Van alles van anderen en van jezelf. Van dingen die gebeuren, van dingen die niet gebeuren, van reacties daarop, van uitkomsten daarvan, van reacties daarop, álles. Het is compromisloze acceptatie van oordelen. Van oordelen over die oordelen. En van oordelen over oordelen over die oordelen.

Het is als het ware een recursieve ‘ook dit mag er zijn’, toegepast op alles. Fijne dingen mogen er zijn. Vervelende dingen mogen er ook zijn. Van vervelende dingen balen mag er ook zijn. Daar weer een oordeel over hebben mag er ook zijn. Daar weer om moeten lachen mag er ook zijn. Daar ruzie over krijgen mag er ook zijn. – Repeat tot oneindig -.

Het is dus geen doel om te behalen. Geen richting om naar toe te werken. Je blijft nog steeds mens. Je aambeien gaan niet weg. Je bent nog steeds chagrijnig. Je cavia gaat nog steeds dood. En daar ben je nog steeds verdrietig over.

Geen alternatieve tekst opgegeven voor deze afbeelding

Maar wat heb je er dan aan? Het is de fundering waar alles op plaatsvindt. En die is er al. Die hoeven we niet te zoeken. Die hoeven we niet te cultiveren of ‘naartoe te ademen’ of wat dan ook. Onvoorwaardelijke liefde zoeken is zoiets als een vis die op zoek is naar zijn eigen kom.

Het enige dat verandert is dat je thuis komt. Daar waar je de hele tijd al was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *